Հնարավոր է, որ իր ձեռնարկած «Սահմնադրական բարեփուխումները» վերածվեն «Սերժիկ հեռացիր» համաժողվրդական շարժման:

Լուրջ եմ ասում՝ արդեն նույնիսկ խնդալու էլ չի իշխանությունների պահվածքը:

ԱԽՔ-ից զզվում է ժողովրդի 99.9 տոկոսը...

«Հատուկ այնպես է մշակված, որ ստանան կոնկրետ տվյալներ, այլընտրանք չկա այս հարցաթերթում»։

Հայաստանն այս վիճակում է, որովհետև «մտավորական» տերմինն ասոցացվել է հակահասարակական և հակազգային կերպարների հետ:

«Փաստորեն, էսպես է կառուցվում իրենց «օրինաց» երկիրը՝ թաքուն-թաքուն դիշովի պաշտոն կպցնելու քայլերով: Սպորտը պետք է հեռու պահել ԱԽՔ-երից»։

Սերժ Սարգսյանի «արևտամետ» վարչապետն, ուրանալով իր և իր «արևմտամետ» ընկերների «սկբունքները», հայտարարեց.

«Անձնական նամակագրություն հրապարակելը խաղի կանոնների խախտում է»։

Փաստացի այս նամակով Սերժ Սարգսյանն ասում է, որ իր իշխանությունը պահելու համար պատրաստ է հանձնել Ղարաբաղը:

«Իշխանությունները ոչ մի հստակ քաղաքական գիծ չունեն. շարժվում են օրվա կուրսով՝ վտանգելով մեր երկիրը»։

Բոլշևիկյան նոմենկլատուրայի հիմնական առանձնահատկությունը. չկա ո՛չ գաղափարխոսություն, ո՛չ սկզբունք։

Ո՛չ երգել գիտի, ո՛չ շվշվացնել, ո՛չ նվագել, ո՛չ մարդ փրկել, ո՛չ էլ «Что, Где, Когда» խաղալ։

Այս ռեժիմին միակ հետաքրքրողները նրանք են, ում գործի մեջ կարելի է փայ մտնել, «քցել», երկխոսեցնել ու դիվիդենտներ շահել:

Թող ոմանք հազար անգամ մտածեն Սերժ Սարգսյանի համար դհոլություն անելուց և նրան աթոռին պահելու գործում աջակցելուց առաջ։

Սերժն իր շուրջ հավաքել է լիսկաներին, դհոլներին, օֆշորիստներին, դրանց տարբեր պաշտոններ է տվել...։

«Էնքան բնական է Զորի Բալայանի նամակը, անբնական է, որ անկախության սերունդն այդպես էլ չհասկացավ, թե ինչ է անկախ Հայաստանը»։

Ո՞վ կա, որ մեղադրում է այն բիզնեսմեններին, թեկուզ իշխանական, որ հարկեր չեն վճարում։

Պատահական չէ, որ համաներվածներից ոչ ոք բանտից դուրս գալուց հետո չշտապեց շնորհակալություն հայտնել Սերժ Սարգսյանին։