Մի 15 տարի առաջ հարայ-հրոց դրեցին, թե՝ Պաուլո Կոելյոյին ենք բերում Հայաստան:

Շատ վատ է վերջանալու մեզ համար:

Նախ ամեն ինչ անում են, որ քաղաքացուն Հայաստանից քշեն, հետո էլ ասում են՝ բեր փողերդ հաշվենք։

Այժմ Ադրբեջանին ցանկանում են մտցնել ԵՏՄ:

Կյանքի ու առողջության հետ անհամատեղելի զբաղմունք։

Ու մենք էլ պետք է էս գիպսե զանգվածը ընդունենք որպես Սոս Սարգսյանի կիսանդրի։

Վարքը նույնպես գնահատվում էր։

Պաշտոնական Թբիլիսին ևս, ցավոք սրտի, մասնակից է դառնում։

Այս պայմաններում։

Եվ բարեխիղճ քաղաքացի լինելու համար։

Եթե կեղծիքներով ձևավորված թիմի անդամ ես։

1978թ․ «Հայֆիլմի» նոր շենքը կար ու մեջը եռում էր. ազգային կինո էին ստեղծում:

Բայց չէր կարելի դասագրքերի մեջ ներառել:

Ինքնախաբեական քարոզչություն:

Բացառիկ զգուշությամբ են ստեղծագործում՝ հանկարծ վերևներին չբարկացնեն։

Մենք հո փնթի չե՞նք։

Նման իրավիճակում ո՞ր մի պետությունն է սեփական ժողովրդին բարոյալքում:

Կարելի է ազատել իրեն լիդերի դերից։