Երևան, Պուշկինի փողոց, հենց հիմա և Ձորաղբյուր` ամառանոցների սկիզբ, դե իսկ գարշահոտության մասին էլ չխոսեմ։

Այս իրավիճակում գոնե չկա մարդ, գործիչ, ով հայտարարի, որ Յանուկովիչը պիտի կրկին վերադառնա իշխանության:

Իրականում այս պատմությունը մեր պետության կյանքում շատ կարևոր շերտ է բացում։

Տեղյա՞կ են արդյոք, որ Ստյոպա Սաֆարյանը դասավանդել է Անդրանիկ Մարգարյան քաղաքական դպրոցում։

Նիկոլ Փաշինյանից առաջ Թուրքիայի մեկ այլ նախագահի՝ Գյուլի հետ սիլի–բիլի էր անում նաև իրենց սիրելի Սերժ Սարգսյանը։

Գործակալ պաշտոնյաները ժպիտները դեմքերին վայելում են կյանքը. ու՞մ հաշվին՝ Արցախի ու Հայաստանի տարածքների։

Նիկոլ Փաշինյանի իշխանությունը լեգիտիմ չէ։ Իշխանությունն այդ գոյատևում է արտաքին ու ներքին թթվածնային մատակարարման արդյունքում։

Քաղաքական գործչի հնչեցրած քաղաքական գնահատականներին ի պատասխան հնչում է անձնական վիրավորանք։

Սերժ Սարգսյանը չի կարողանում թաքցնել իր «նեռվը» և անհանգստությունը։

Անդրանիկ Թևանյանի դեմ քարոզչական «ֆաս» հրահանգը ստացել են սերժական ու նիկոլական շրջանակները։

Երկուսն էլ իրենց թիմակիցներին հրահանգել են բովանդակային պատասխանի դաշտ չմտնել ու անցնել անձնական վիրավորանքի, ստի, էժանագին բամբասանքի։

Փարիզի Օլիմպիադայի բացման արարողության ուղերձներն ի՞նչ են գուժում Հայաստանին։

Սրանք «Խաղաղության դարաշրջանի» անվան տակ Արցախը հանձնեցին: Հիմա խոսում են «Խաղաղության խաչմերուկից»: Նշանակում է՝ Հայաստանն է հարվածի տակ:

2024 թվականի բյուջեով «Երևանի աղբահանություն և սանիտարական մաքրում» համայնքային հիմնարկի ՊԱՀՊԱՆՈՒԹՅԱՆ գումարն աճել է 8,7%-ով և կազմում է 5,0 միլիարդ դրամ։

Նա նման է հայտնի Երաժշտական փոստարկղ հաղորդման, որին պատվերներ են գալիս։

Աղբատար մեքենան չի կարողացել հեռացնել աղբը, քանի որ անսարքություն է ունեցել ու աղբի սոուսը ծորում` գարշահոտություն է բուրում։

«Խաղաղության խաչմերուկը» չի կարող գոյություն ունենալ, եթե դու գտնվում ես Չինաստանի, Իրանի և ՌԴ-ի թշնամիների ճամբարում

Ադրբեջանցիներին պարտվելուց մենք կարող ենք կորցնել տարածքներ, սրանց պարտվելուց, մենք կկորցնենք մեր հոգիները, մեր մարդկային էակ լինելը, որից դեպի նոր ցեղասպանություն կլինի ընդամենը մեկ քայլ: