Չի կարելի այսքան խեղաթյուրել «հանրային կարծիք» հասկացությունը։

Այս խայտառակ պրովոկացիայի նպատակը հայ երիտասարդների մեջ հակահայկականություն սերմանելն է:

Թվերը կտրված են կոնտեքստից։

Երբ բանտից ազատվեց Ջհանգիրյանը, իմ համագործակցությունը ՀԱԿ-ի հետ դադարեց։

Հետևանքը՝ իշխանազրկումը։

«Որոշեցինք կլյաուզնիկներից առաջ ընկնել»։

Ավելի լավ «գովազդ» հնարավո՞ր է հորինել։

Թեև ավելի քան մեկ տարի՝ վարչապետ է։

Պարզ է այդ ուղղորդման կենտրոնը:

Ի՞նչ է իրականում նշանակում այս հայտարարությունը:

Սա արդեն անցնում է բոլոր տեսակի սահմանները։

Համաժողովրդական ունեցվածքը կողոպտելու ու ընտրություններ կեղծելու միջավայրը յուրացնելու անհրաժեշտության մասի՞ն է խոսում Մովսեսը։

Կարո՞ղ ենք ենթադրել, որ դա չէր մտնում «թավշյա դիվանագիտության» ծրագրերի մեջ։

Դատավորներին վախեցնելուց, հաթաթա տալուց հետո։

Դանինգ Կրյուգերի էմպիրիզմը մեր երկրում կամ Սերիական Ստախոսի օրագրից։

Ընկել ենք ուրիշի կեղտոտ փողերի հետևից:

Սփյուռքը խորապես չի ցանկանում մասնակցել այս թավշյա ավանտյուրային։

Երդումն՝ ըստ Մխիթար Գոշի: