Այսօր մեր աչքի առաջ կատարվում է հայ հասարակության վարակումը, որին փորձում են դիմադրել ազգային և հասարակական իմունիտետը կրող առողջ ուժերը:

Սևը, չարը, վատը, բնականաբար, հակառակորդն է, սպիտակը, բարին, պուպուշը՝ ներխուժողը։

Այժմ միջազգային հատուկ հանձնաժողով է գալիս Հայաստան՝ փորձի փոխանակման համար:

Սա տգիտության, զարգացած չլինելու, ինտելեկտի պակասի, «խակ» լինելու դրսևորում է։

Սորոսականները սողոսկում են Հայաստանի բոլոր հնարավոր կառավարման օղակներ։

Արցախի, ազգային արժեքի, պետության և պետականության, բանակի, ավանդական ընտանիքի և Հայ առաքելական եկեղեցու գոյությունը չի կարող հարցականի տակ դրվել։

Այսօրվա իշխանությունների և իշխանական ֆեյքերի համար Հայաստանի մշակույթը Քարդաշյանի հետույքն է և սուպերմամայի սափրած ոտքերը։

Հիմա էլ մի այլ աբսուրդային պատճառաբանությամբ փորձում են մարդկանց ուղեղը տաշել:

Մեծ հարց է՝ ընդհանրապես միս կուտեն, թե չէ, բայց խաշը հաստատ կլինի «oh, no, grandpa, this can"t be happening in 2040» ոճի մեջ։

Այդպիսի հուզական ֆոնը (չմոռանանք, որ վախն էլ է հույզ) գրեթե միշտ ստեղծվում է դրա տակ ինչ-ինչ այլ շահեր առաջ բրդելու համար։

Բումերանգի էֆֆեկտը կամ ինչ ցանել ես, այն էլ կհնձես։ Քաղաքացի Նիկոլ Փաշինյանը մեքենա է վարում առանց ամրագոտու։

Թե՞ նա, ով ծափահարում է իշխանության ապօրինությունները, որպեսզի չզրկվի իշխանական համերգներից։

Ամեն մեկն ինքն է որոշում` մնա՞լ այլևս, ոչ այն է` վարչապետի, ոչ այն է` սորոսական հանրույթի «անվճար հավելվածը» դարձած այդ կառույցում։

Հոդվածում նշված թվերը բառիս բուն իմաստով սուտ են և չեն համապատասխանում իրականությանը։

Սանկտ Պետերբուրգում կայացել է Բարձրագույն Եվրասիական տնտեսական խորհրդի նիստը:

Զավեշտալին այն է, որ հետհեղափոխական էյֆորիայի տակ մնացած որոշ անձինք կրկին հանդես են գալիս ժողովրդի անունից:

2018-ի գարնանային քաղաքական փոփոխությունների ընթացքում շատերն էին ենթադրում, որ ներդրումային գործընթացը նոր թափ կստանա ու նոր «բարձունքներ կարձանագրվեն»: Սպասումները չարդարացան: Խոսքը քաղաքական ու լայն հասարակական շրջանակների սպասումների մասին է: Տնտեսությամբ հետաքրքրվողները գիտեն, որ քաղաքական ցնցումային ու անկայուն իրավիճակը ամենաաննպաստն է արտերկրյա ներդրումների համար:

Փաստեր, որ կօգնեն ավելի լավ հասկանալ ինքներս մեզ ու մեր տնտեսությունը։