Ալեքսանդր Իսկանդարյան. «Եթե դեռ 3-4 տարի առաջ հնչում էին արտահայտություններ՝ երբեք ոչ մի միլիմետր հող չենք տա, Ղարաբաղը միայն ԼՂԻՄ-ը չէ, այլ բոլոր ազատագրված տարածքները, ապա վերջին երկու տարիներին արդեն լուրջ քաղաքական գործիչների մակարդակով է հնչում զիջումների մասին»։

Վրաստանի նախագահ Միխայիլ Սահակաշվիլիի կարծիքով իր երկիրը պետք է ներգրավի «Ռուսաստանից փախչող ֆինանսական ռեսուրսները»։ «Իրականում մենք շատ ենք հետ մնացել կյանքից, այսօր մեր երկիրը դեռևս շատ աղքատ է։ Շատ բան մենք պետք է ոտքի կանգնեցնենք»,–ասել է Սահակաշվիլին։

Սարո Սարոյան. «Ի տարբերություն անցյալի, այսօր ԱՄՆ-ի և եվրոպական տերությունների քաղաքականության կիզակետում գտնվում է Ռուսաստանը Թուրքիայից բաժանող այն «փողոցը», որի երկու կողմերում հայտնվել են երբեւէ ընդհանուր սահման ունեցած այս հարեւանները»։

ԵԽԽՎ հունվարյան նստաշրջանում այդ կառույցի թուրք նախագահ Մեվլութ Չավուշօղլուն ադրբեջանական պատվիրակության ջանքերով վերականգնեց ԵԽԽՎ–ում Լեռնային Ղարաբաղի հարցով ենթահանձնաժողովի աշխատանքը։

Հրաչ Արզումանյան. «Իմ կարծիքով հայկական կողմին փորձում են զոհի դեր տալ, և մեր առջև խնդիր է դրված միջազգային հանրությանը հասկացնել, որ 21–րդ դարի հայը վաղուց արդեն ձերբազատվել է զոհի բարդույթից»։

Ա. Աղայան. «Երբեմն, երբ ցանկանում ես, որ հակառակորդը խելոքանա ու պակաս ագրեսիվ լինի, պետք է քո վճռականությունը ցույց տաս հենց առաջին պահից։ Կարծում եմ՝ այդ առաջին պահը բաց է թողնվել, և ադրբեջանցիներն ավելի են համարձակություն ձեռք բերել։ Եկեք հասկանանք նաև, որ ադրբեջանական հրամանատարության համար 1–2 զինվորի մահն այդքան էլ մեծ արժեք չէ»։

Թուրքիայի վարչապետ Ռեջեփ Թայիփ Էրդողանը Իգդիրի բնկաչության հետ հանդիպման ժամանակ նշել է, թե Թուրքիան միշտ լինելու է Ադրբեջանի կողքին։ «Իգդիրում ես հայտարարում եմ, որ մինչև չլուծվի Ղարաբաղի հարցը, հնարավոր չէ բարելավել Հայաստանի հետ հարաբերությունները։ Մենք միշտ կանգնած ենք եղել Ղարաբաղի մեջքին, և միշտ այդպես կլինի։ ԵԽԽՎ–ում մենք արժանի պատասխան ենք տվել հայ և հայամետ պատգամավորներին, ովքեր մեզ հարցնում էին դրա մասին»,–ասել է Էրդողանը։

Մահմուդ Ահմադինեջադի հեռանալն անխուսափելիորեն ներքաղաքան լարվածության նոր ալիք կհրահրի, քանի որ երկրի նախագահի նոր ընտրույթունները դժվար թե սահուն ու առանց միջադեպերի անցնեն, հատկապես՝ հարևան երկրներում տեղի ունեցող զանգվածային ցնցումների համապատկերին, մասնավորապես Սիրիայում և Բահրեյնում։

Սարո Սարոյան. «...վերնախավերը` եթե մտահոգված են իրենց երկրների քաղաքական շահերի մասին, ապա քաղաքական հասունությունը պահանջում է, որ կառչած չմնան իշխանությունից եւ, ի շահ իրենց պետությունների, իշխանությունը զիջեն հասարակական առավել վստահություն վայելող քաղաքական ուժերին: Այդ դեպքում նոր քաղաքական ուժերն արտաքին հարաբերություններում առավել անկախ դիրքերից կներկայացնեն իրենց երկրները»։

«Շփման գծում տեսնում ենք զինված ուժեր, փոխհրաձգություն, պայթյուններ, սպառազինության, ներառյալ ծանր տեխնիկայի և ռազմաօդային ուժերի ավելացում... Դա ոչ մի բանի չի բերելու։ Սակայն, մյուս կողմից 700 հազար ադրբեջանցի փախստականներ պահանջում են լուծել հիմնահարցը...»։

«Մենք ցանկանում ենք վերականգնել բարեկամությունը թուրքերի ու հայերի միջև: Հայաստանը կարող է նման պետական մոտեցում ցուցաբերել և շարունակել Թուրքիայի հետ հարաբերությունների կարգավորման ուղին... Մենք հուսով ենք նաև, որ Հայաստանը ձեռնպահ կմնա արձանագրությունների վավերացման գործընթացից հրաժարվելուց»

«...Իսկ հայ քաղաքական ուժերը նախնտրեցին շարունակել պատմության մեջ հայտնի բանաձևի օգտագործումը, որն է ճանաչել իրեն թույլ և գտնվել ուժեղի կողքին, առանց հաշվի առնելու այն հանգամանքը, որ միջպետական քաղաքական հարաբերությունների մեջ նույնիսկ պարտված պետությունը ավելի ուժեղ է, քան հաղթած պետության կողքին կանգնած եւ պետականություն չունեցող ժողովուրդը...»։

Ջավախքահայության իրավունքների պաշտպանության համակարգող խորհուրդը կոչ է անում ԱՄՆ իշխանություններին իրենց զեկույցներում առավել անաչառ կերպով ներկայացնել Վրաստանի հայ բնակչության խնդիրները, ինչպես նաև ակտիվացնել ջանքերը մարդու և ազգային փոքրամասնությունների իրավունքների պաշտպանության ոլորտում Վրաստանի ստանձնած միջազգային պարտավորությունների լիարժեք կատարումն ապահովելու ուղղությամբ:

«Հայ-վրացական հարաբերությունների բարելավման այս հերթական շրջանը ջավախքահայության պայքարի ընթացքի վրա որևէ ազդեցություն չի ունենալու, այնպես, ինչպես որևէ ազդեցություն չեն ունեցել անցյալում հայ-վրացական հարաբերությունների որոշակի սառեցման ժամանակաշրջանները:»։

Շահան Գանտահարեան. «Եվրոպայի խորհրդի խորհրդարանական վեհաժողովի գարնանային նստաշրջանին Թուրքիայի վարչապետի ելույթին հայկական հարցերուն վերաբերող բաժինը հնամաշ յանկերգներէ բաղկացած է եւ որեւէ նորութիւն չի պարփակեր»։

Արամ Կարապետյան. «Միջազգային հանրությունը հասկանալով, որ ԼՂ խնդիրը տվյալ ձևաչափի մեջ չի լուծվում, ծրագիր է մշակել, որով որոշում է կայացվել Անդրկովկասի երեք հանրապետությունները, այդ թվում և Լեռնային Ղարաբաղը, Աբխազիան ու Օսիան, ինչ–որ ձևով ինտեգրել Եվրամիության մեջ՝ օգտագործելով Կիպրոսի լուծման տարբերակի քննարկման ձևը»։

Հայաստանը պաշտպանության վրա 2010թ. ծախսել է 404 մլն դոլար, որը 45 մլն դոլարով ավելի է, քան 2009թ.։ Միևնույն ժամանակ ՀՆԱ–ում ռազմական ծախսերի չափաբաժինը կազմել է 4,2%։ Ադրբեջանի ռազմական ծախսերի նախորդ տարվա ցուցանիշը կազմում է 1,421 մլրդ դոլար, որը 52 մլն–ով պակաս է 2009թ.–ից։ Վրաստանի ռազմական ծախսերը 2010թ. կազմել են 452 մլն դոլար:

Ադրբեջանի Յարդիմլի շրջանի բնակիչ Ջաֆար Ջաֆարովը փորձել է անօրինական հատել ադրբեջանա–իրանական սահմանը։ Սահմանապահները կարգադրել են կանգնել, սակայն տղամարդը չի ենթարկվել։ Սահմանպահները կրակ են բացել վերջինիս ուղղությամբ։ Հրազենային վնասվածքից վերջինս զոհվել է։