Ադրբեջանական կողմից հրահրվող լարվածության թեժացումը շփման գծում միայն խորացնում է անվստահությունը և հեռացնում հակամարտության վերջնական կարգավորման հեռանկարները։

Անհրաժեշտ է հարգել հրադադարը, անհրաժեշտ է իրավիճակը հանդարտեցնել, առաջին հերթին կյանքեր փրկելու համար։

Սահմանապահ զինվորն ու հրամանատարը` որպես քաղաքացի, որպես գաղափարի մարտիկ, պիտի շարունակեն անձնվեր ծառայել նաև խրամատից դուրս։

Մառախուղը թույլ չի տալիս արեգակնային էներգիայի ներհոսքը դեպի Արարատյան գոգավորություն, ինչի արդյունքում օդի ջերմաստիճանը ցերեկը չի բարձրանում:

Մենք գործ ունենք ոչ միայն նենգ և իրականության զգացողությունից զուրկ կողմի (դրանում վաղուց ենք համոզվել), այլ նաև սեփական զինվորի դիակի հանդեպ հարգանքը կորցրած թշնամու հետ:

Մենք այսօր ապահով տնտեսություն ունե՞նք կամ ապահովված անվտանգություն: Իհարկե, չունենք: ՀՀԿ-ն միշտ խոստացել է ու չի արել։

Միացե՛ք ինձ և Երևանում աշխարհի տարբեր ծայրերից հավաքված բոլոր հայ ակտիվիստներին ու արտիստների համայնքին՝ խորհրդարանական ընտրությունները վերահսկելու նպատակով։

Շատ մտահոգիչ է, որ Ադրբեջանի իշխանությունները սկսել են քրեական հետապնդումներ ԵԽ պատգամավորների նկատմամբ, ովքեր մասնակցում էին ԼՂ Սահմանադրական հանրաքվեին:

Կան ազատ մամուլի ներկայացուցիչներ, բայց նրանք ազատ լինել չեն կարող, որովհետև ուղղորդվում են համակարգի կողմից։

Պատերազմի ժամանակ կապանցիները և՛ ինքնաթիռի արկ տեսան, և՛ կրակ, և՛ խարազան, չվախեցան, իսկ մի քանի ճնճղուկներ որ փորձեն վախեցնել, այդպիսի մարդ չի ծնվել։

Բազմակողմանի համագործակցությունը խաղաղության, անվտանգության, կայունության հասնելու միակ ուղին է։

Հանրության հետ ունեցած մեր ամենօրյա շփումից երևում է, որ այս անգամ նահանջելու, հետևաբար պարտվելու իրավունք չունենք:

Մենք միակ ուժն ենք, որը գտնվում է վերահսկողությունից դուրս, գործում է ինքնուրույն, գործում է բացառապես գաղափարներից ելնելով և ի շահ մեր ժողովրդի։

Քանի դեռ խաղաղության համաձայնագիր չի ստորագրվել, միշտ էլ կա ռիսկը, որ ԼՂ հակամարտության գոտում ռազմական բախումներ կլինեն:

Տարածված ապատեղեկատվության նպատակը մեկն է՝ սեփական ու միջազգային հանրությանը «կերակրել» իր երևակայությանը հարիր անպտուղ քարոզչական հնարքներով:

Արևմուտքի փորձերը՝ ԱՄՆ–ի գլխավորությամբ, արգելակել նոր ու ավելի արդարացի աշխարհակարգի ստեղծման գործընթացը, տանում են քաոսի աճի, անիշխանության։

Սեյրան Օհանյանը տեսնում է՝ խնդիր կա բանակի, անվտանգության հետ, հասկանում է, որ դա այլևս հնարավոր չէ միայն բանակի շրջանակում լուծել:

Ում առևանգում ես, հանրային վայր չես տանում: Այդ երիտասարդն ընդամենը երևի վախեցել է կամ չափազանցրել, կամ էլ պարզապես չի ցանկանում պարտքը վերադարձնել։