Սկսում ենք քաղաքական «շաբաթօրյակը»։

Մի մարոժնիյա, օրական քանի հատ կուզի, առնենք, ուտի, թե չէ մի հատ էլ բյուջեյից փող ենք դուրս գրում։

Կարող ենք արձանագրել, որ երեսուն տարվա ինքնիշխան ու անկախ Հայաստանն ունի կայացած դատական համակարգ։

Կորոնավիրուսային դիկտատուրան երկարաձգել է պետք՝ վիզ պետք է։

Իշխանությունը զրկվեց իր լեգիտիմությունից, անցավ «իրավական Ռուբիկոնը»:

Անողնաշարավորները տարածված են ամենուրեք՝ քաղցրահամ ջրերում, ցամաքում, հողի շերտերում։

Չէ՛, ես արդեն հրաժարվում եմ հասկանալ, թե ի՞նչ տրամաբանությամբ է առաջնորդվում իշխանությունը։

Սուրճի սեղանի շուրջ քննարկվեց մի քանի հարց, որոնցով որոշվեց քայլերի հետևյալ հերթականությունը։

Աննա Հակոբյանը մասնակցել է «Կին քաղաքական առաջնորդներն՝ ընդդեմ պոպուլիզմի» համաժողովի։

Լիազորությունը իրենից ենթադրում է ՊԱՐՏԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆ, որը ոչ մի իրավիճակում չի կարող զիջվել:

Համավարակի դեմ ձեռնարկած միջոցառումներն էական ազդեցություն չեն ունեցել և մլրդ դրամներ են փաստորեն փոշիացվել:

Տարիներ առաջ երկուսին էլ լավ ճանաչող մեկն ինձ համոզում էր, որ Էդմոնը Նիկոլից վտանգավոր է։

Քաղաքական դաշտի առողջ հատվածը այսօր մեծ «շուքով» քաղաքական հուղարկավորություն արեց ։

Հնազանդության և հպատակության ճանապարհն իրավունքից ու ազնվությունից գերադասելի եղավ ԼՀԿ բոլոր պատգամավորների համար։

Մարուքյանն ընտրեց Նիկոլ Փաշինյանի հետ բազառ անելու տարբերակը:

Ազգային ժողովում տեղի է ունենում գույքահարկի բարձրացման վերաբերյալ քննարկում։

Նիկոլը թքած ունի մարդկային կյանքերի վրա, կարևորը պինդ կպնի ու մնա իր աթոռից գամված:

Մարուքյանի քայլը ոչ այլ ինչ էր, քան Սահմանադրության սպանությանը մասնակցություն: