Մեր տասնյակ գերիներ դեռ թշնամու մոտ են։

Պատերազմի մեկնարկից ամիսուկես և ավարտից 36 օր անց վերջապես հաջողվեց Ադրբեջանում գտնվող հայ գերիներին Հայաստան վերադարձնել:

Ես արժանապատվություն ունեմ ու չեմ կարող հանդուրժել, որ իմ պետությունը ղեկավարեն դավաճանները կամ հիմարները։

Բռնապետիկը պետք է ներողություն խնդրի Օրբանից, իսկ իմքայլականներն ու բռնապետիկի մյուս համախոհները՝ ծափահարեն։

Կարո՞ղ է ադրբեջանցի մարդասպան դիվերսանտների հանձման գործում հենց այդ դատավորի մատն է խառը։

Առավոտյան հեռուստացույցով խոսող ճպռոտ աչքերով ու անթրաշ մարդը խոսում էր, ինչպես խումհարից հետո են խոսում։

Իրենք պետք է մնային որպես գարանտիա մեզ մոտ, մինչև վերջին հայը վերադարձվեր հայրենիք։

Ինչո՞ւ են նրանց հանձնել, եթե նրանք ռազմագերի չեն հանդիսանում:

ՀՀ պատմության մեջ առաջին անգամ քրեական գործ է հարուցվել կոռումպացված օլիգարխ Ջորջ Սորոսի շահառուի նկատմամբ։

Նրանք ոչ թե ռազմագերի էին, այլ դատարանով դատապարտված հանցագործ:

Գալիստուկն էլ են նույն կերպ կրում։

Առանց այս և բազմաթիվ այլ հարցերի պատասխանների մենք ամեն օր կարող ենք ստանալ նոր պատերազմ։

Ապատեղեկատվություն տարածող կայքը՝ իր պատվիրատուներով հանդերձ, պատասխանատվություն է կրելու օրենքի առաջ։

Դու ստիպում ես գնալ մինչև վերջ և դու այդ վերջը կտեսնես...

Զապչաստը դրել ա «ռասկուլաչիտի» տակ ու էժանով ծախում ա։

Վշտի առևտրականները սուտ սգակիրներ են դառնում:

Նրա մասնակցությունը ցանկացած միջացառման, որը նվիրված կլինի մեր զոհերի հիշատակին՝ անարգանք է նրանց հիշատակին:

Առիթ մի փնտրիր՝ ինչու փողոց դուրս չգալ։ Այդպիսիք շատ կարող են լինել։