Իսկ ալենի համար սովորական միջավայր էր, ինքը սովոր ա էս տեսակ «բարևին»:

Իրեն անպատվողներին անվանեց «սրանք», քանզի իր համար մարդ ու «հպարտ է» միայն իրեն սիրողն ու իր հետ համաձայնը:

Պետք է հրապարակվի նաև ազգային աղետի հիմքում դրված ստվերային բանակցությունների և թշնամու կողմից ստվերային առաջարկների հատվածը ևս։

Հիմա արդեն «կռուտիտի» բանաձևն այլևս լուծում չի։

Որևէ մեկը կարո՞ղ է արդյոք երաշխավորել, որ այս տարվա փետրվարին տեղաբաշխված 750 մլն դոլարի եվրաբոնդերը ամբողջությամբ կամ մասամբ ձեռք չեն բերվել թուրքական կապիտալով։

Կառուցենք՝ սերունդ առ սերունդ, համերաշխ ու միաբան։

Այս սուբյեկտը, առաջին հերթին իր ազգային արժանապատվությունը նսեմացնող օրական մի խայտառակություն է մոգոնում։

ԲԱՅՑ մեր ազգն իրական նժդեհներ էլ ունի, մոնթեներ էլ, որոնց առերեսվելու եք հայրենավաճառներ։

1878 թվականից սկսած հայ ժողովուրդը մասնակցում է մի մարզաձևի, որը կոչվում է ուզվորություն։ Այդ մարզաձևում մենք աշխարհի չեմպիոն ենք։

Դե ինչ, Միխայիլ Աֆանասյեվիչ, ես կզարմանայի, եթե նիկոլական Հայաստանի իշխանությունները հարգեին Ձեր ստեղծագործությունները:

Ռուսաստանին ատող Նիկոլը դարձավ Ռուսաստանի ստրուկ, Նիկոլից զզվող արևմտամետ ՀԿ-ները դարձան ռուսի ստրուկ Նիկոլին սատարողներ։

Նիկոլ Փաշինյանը այսօր ավելի քան ակտիվորեն շարունակում է տապալել Սահմանադրությունը։

Պոպուլիզմը նույնպես պետք է ունենա սահմաններ և իմաստ:

Այդ դեպքում վախկոտին հուշեք, նրա ուսապարկերին հասկացրեք, որ մտքներով անգամ չանցնի մասնակցել հնարավոր արտահերթ ընտրություններին։

2020 թվականին Հայաստանը ղեկավարել է Նիկոլ Փաշինյանը, իսկ Արցախը՝ Արայիկ Հարությունյանը։

Արցախյան պատերազմի մասնակիցների հասանելիք գումարները չեն տալիս, հազար ու սոցիալական, անվտանգային խնդիր չեն կարողանում լուծել, բայց նոր քարոզչական աղբ են ստեղծում։

Այն փառապանծ Հայաստանը, որն ունի Նժդեհ, Մոնթե, Լեոնիդ, որն ունի Շուշիի, Քարվաճառի, Բերձորի ազատագրման փայլուն ռազմական գործողություններ։

Չի կարելի անտեսել իշխանությունների հերթական կամայականությունը։