Հայաստանի գոյությունը պահպանելը բացառապես Հայաստանն ու հայությունը ղեկավարողների գործն է։

Այս ամենի պայմաններում, ինչպե?ս է հնարավոր ունենալ դատախազություն, որն ամեն կերպ կալանավորում է Սյունիքում սահման պահող համայնքապետերի ու ամեն կերպ պահում ապօրինի կալանքի տակ:

Մեր պետականության ճգնաժամը համակարգային է, հետևաբար լուծումները նույնպես պետք է լինեն համակարգային:

Ալիևի հետ նիկոլի պայմանավորվածության ադյունքում պատերազմով ու հազարավոր զոհերի գնով հանձնեց մեր հայրենիքի մի մասը՝ Արցախը։

Խորհրդակցական սենյակ անցնելուց առաջ ՍԴ-ում նշվեց, որ մասնագիտական և անհատական ամենաբարդ որոշումները նրանք կայացնելու են ընտրության արդյունքների վերաբերյալ որոշումից հետո:

Ի՞նչ պայմանավորվածությունների մեջ է իշխանությունը տիկնոջ հետ:

Պատերամզի օրերին էլ արծրունը ՊՆ-ի անունից պաշտոնական գրառումներ անելու իրավունք դե յուրե չուներ։

Ահա սրանց ապագան։

Սեպտեմբերի 27-ից դաս չքաղեցին, հասանք «հուլիսի 27»։

Երբ 5 միլիոն դոլարի դիմաց Նիկոլ Փաշինյանն իր խամաճիկների հետ առաջին արդյունքը տվեց։

Սեփական լայքերով «ողջ» են պահում այդ ստի ու կեղծիքի կրակը, սնում այն, ցույց տալիս, որ պատրաստ են հերթական անգամ խաբվել։

Փակում են, որ «ցավոտ զիջումները» ընդունվեն որպես «փրկություն»։ Փակում են Մոսկովյան բանակցություններից առաջ։

Ես՝ որպես լրատվամիջոցի ղեկավար, չգիտեմ՝ ինչպես վարվել ՊՆ լուրերի հետ, հավատա՞լ, թե՞ ոչ։

Նրանց չե՜մ մեղադրում, չե՜մ քննադատում իրենց սխալ ընտրության համար, այլ խորը կարեկցում եմ։

Չհասկացանք, որ կկուն մի ձագին աղվեսին տալով ոչ միայն ձագին է կորցնում, իր հարազատ ձագին, այլ նաև աղվեսից չի պրծնում։

«Կարևորը խաղաղությունն է» լոզունգի կողմնակիցները նոր պատերազմ ու նոր նվաստացում են բերում։

Փաստացի պատերազմի մեջ ենք։

Լավ կլիներ «զգետնված» էլ մնայիր։