Սրա՛նք են «մաթեմատիկական ճշմարտությունները», իսկ ով պնդում է հակառակը՝ թուրքական շահերի սպասարկու «բոլոր հարցերի փորձագետ» է։

Այսօր կառավարական ամառանոցում պատսպարվել էր նրանցով, ումից կոչ էր անում փայտով, քարով ու չգիտեմ ինչով իբր պաշտպանվել:

Դատախազության հսկողությամբ, հակակոռուպցիոն կոմիտեն պարտավոր է մանրամասն քննությամբ, հանրության համար ստուգելու հնարավորությամբ պատասխանել այս հարցին:

Այդ ժամանակ Նիկոլի հետևից մի քանի հարյուր հոգի մարդ էր գնում։ Իսկ այսօր նա հազարավոր խաղաղ ցուցարարների նկատմամբ հատուկ միջոցներ է կիրառում։

Բայց առնվազն այնքանով, որքանով դրանք գտնվում են ժամանակային ու տարածական նույն հարթությունում, մի օր դրանց հատումը տեղի է ունենալու։

Մեր ճագատագիրը չի որոշվում Մոսկվայում, Բրյուսելում, Վաշինգտոնում, Պեկինում. մեր ճակատագիրը հիմա որոշվում է Ֆրանսիայի հրապարակում:

Ցուցարարները եղել են խաղաղ, չկար ուժ կիրառելու ոչ մի անհրաժեշտություն, բայց կիրառվեց ու կիրառվեց հատուկ միջոց, և այո, այդ արարքի համար բոլորը պատժվելու են՝ ցուցում տվողից մինչև կիրառող։

Մարտի 1-ին այն ժամանակվա միջակ, սկանդալային, ստախոս խմբագիր, այսօր վարչապետ կոչեցյալ ղժղժան- բռնապետիկը հրահրեց բախումներ ոստիկանության հետ և նրա «հոգին փառավորվեց» ոստիկաններին դանակահարելուց, զինաթափելուց։

Այսօր ոստիկանության տեռորը «զանգվածային անկարգություններ» որակող քննիչները պետք է ինքնակամ հրաժարվեն իրենց մասնագիտությունից՝ իրավագիտությունը չպղծելու ու չարատավորելու համար:

Ամոթ ձեզ․ մարդկայնորեն ձեզ չեմ կարող հասկանալ:

Տեղի ունեցածը նիկոլական սցենար էր՝ ոստիկաններին հանել ժողովրդի դեմ և մարդկանց արդար պահանջները արյամբ խեղդել։

Ոստիկանները, ոչ պրոֆեսիոնալ գործողությունների արդյունքում, առաջին հերթին վնասեցին հենց իրենց ծառայակիցներին. հրթիռների մի մասը պայթեց ոստիկանների շարքերում, ինչի արդյունքում էլ մի քանի ոստիկան ստացել է բեկորային վնասվածքներ:

Այս անգամ իշխանության կարգավիճակով

Եվրոպական կառույցներից արձագանք չսպասել, նրանք իրենց «համար» արածը չեն գնահատում։

Թե բա «խաղաղության դարաշրջան»։

Չունենք նաև հետախուզության պետ։

Այ տվողներ, ձեր տվածների, տրվելիքի ու դրա համար դաժան պատասխանատվության մասին մտածեք:

Փոխանակ ներողություն խնդրելու ու սեփական անգործությունն ընդունելու, դեռ մի բան էլ զոռբայությամբ փորձում են ապացուցել, որ իրենց թրքասիրությունն արդարացված է։