Դե, չի հետաքրքրում էդ մարդուն Արցախի հարցը։ Իր համար մեկ է` հարցը ինչպես կլուծվի, միայն թե լուծվի։

Սա վկայությունն է այն բանի, որ ժողովուրդը գիտի և ճանաչում է իր իսկական հերոսներին։

Նոր սերունդը՝ զինվորները, հին սերնդից՝ սպաներից, իշխանությունն իր ձեռքն է վերցնում։

Չասաց, որ մեզ համար ընդունելի չէ Արցախի կարգավիճակի քննարկումը հետաձգել դեպի անորոշություն։

Նիկոլը կգա, լայվ կանի, Հրայր Թովմասյանի գրիչը ցույց կտա, ադեկվադներին բռնել կտա, ոտանավոր կարտասանի։

Բայց արդյոք ունե՞ք սեփական սխալները նախ տեսնելու, հետո՝ խմբագրելու ունակություն:

Երեկ հերթական անգամ մեր երկիրը կրեց միջազգային խայտառակություն։

Հասկացա՞ք, թե մեր միակ թշնամին ով է։

Գուցե, տարբեր տրամաչափի փորձանքագետներ, ներեցեք՝ փորձագետներ իրենց մասնագիտական «փորձառությամբ» ինձ կհակադարձեն, թե ես դիվանագիտությունից բան չեմ հասկանում։

Մյունխենում տեղի ունեցած ցաքուցրիվ, սարկազմախառը խոսքուզրույցը, մեղմ ասած, կոտրեց հնարավոր հույսերը:

Բա ի՞նչ եք առաջարկում, ծափահարե՞մ այսքանից հետո։

Միջազգային հանրության աչքում Ալիևը Փաշինյանի ներկայությամբ Հայաստանը Ադրբեջանի վերածեց։

Ադրբեջանցիք մենակ մի բան են ուզում՝ որ մենք չլինենք ու Արցախը լինի իրանցը։

Դիլետանտիզմն էլ պետք է չափ ու սահման ունենա:

Նիկոլը դեղին մամուլից էն կողմ ոչինչ չգիտի, անգամ Արցախի քարտեզը չգիտի։

Ի՞նչ է կատարվում Հայաստանում, իսկ ավելի ճիշտ՝ ի՞նչ է կատարվում Հայաստանի հետ:

Այլ, օրինակ, միջազգային հարթակից հստակ ասելը, որ Արցախի ժողովրդի ինքնորոշման իրավունքի իրացումը պետք է տեղի ունենա Ադրբեջանի տարածքային ամբողջականությունից դուրս։

Նիկոլինը միտինգն է։ Քանզի դրա համար պետք են զրո խելք, միլիոն էմոցիա և բարձր դեցիբելներ արձանագրող բղավոցներ։ Մյունխենում միտինգ չստացվեց, քանզի ձևաչափն էր այլ։ Իսկ այլ ձևաչափում Փաշինյանն իրեն վստահ չի զգում. հա՛մ «դուխը» չի հերիքում, հա՛մ գիտելիքը։ Դա է պատճառը, որ ներսում ամբոխի միջոցով առյուծ կտրողը դրսում փափկասուն փիսոյի է վերածվում։ Ալիևի, Մամեդյարովի լկտի պահվածքն ու տիրական քմծիծաղը գալիս են դիմացինի խեղճությունից ու դիլետանտությունից։ Փաշինյանն է մեղավոր, որ իր վրա դրսի լսարանի առաջ ղժժում են ռազմի դաշտից ճողոպրած ժողովրդի առաջնորդները։ Իսկ մենք էլ մեղավոր ենք, որ նմանատիպ իշխանությանը հանդուրժում ենք։