Ինչո՞ւ Փաշինյանը Գյումրու ընտրություններում որոշեց խաղի մեջ մտցնել նաև իր երկրորդ քաղաքական ուժին՝ «եվրադրածոներին»
Գյումրու ընտրություններում, իշխանության բոլոր հաշվարկներով, գրանցվելու է իրենց համար բացասական արդյունք:
Նույնիսկ, երբ իշխանությունը փորձի օգտագործել իր բոլոր վարչական ռեսուրսները, միևնույն է, նա չի կարողանալու միայնակ իշխանություն ձևավորել:
Սարիկ Մինասյանը կամ Նիկոլ Փաշինյանը պիտի լինեին Հայաստանի «Շարլ Դը-Գոլերը», որպեսզի կարողանային հավաքել 50%+ 1 ձայն:
Սակայն իրենք գիտեն, որ ոչ հայկական Նապոլեոնն են, ոչ էլ՝ Փաշինյանի նախկին էյֆորիան գոյություն ունի:
Հաշվի առնելով դա, իշխանության միակ հույսը պիտի լիներ այլ թիմերից անասնագողություն կատարելը, ինչպես որ կատարվեց Երևանի ավագանու ընտրություններից հետո՝ 2023 թվականին: Առանց այդ անասնագողության՝ Ավինյանը չէր կարող ընտրվել քաղաքապետի պաշտոնում:
Սակայն, նույնիսկ այդ դեպքում, իրենց գոնե անհրաժեշտ է հրապարակային դաշնակից, որի հետ ՔՊ-ն կկարողանա կնքել քաղաքական դաշինք, ինչպես որ Երևանում նույն ՔՊ-ն կնքեց Արամ Զավենիչի կուսակցության հետ:
Գյումրու «արամ զավենիչի» դերը, ըստ Փաշինյանի, պիտի կատարեն նույնանման ձևով Գյումրիի «եվրադրածոները», ինչի համար էլ այսօր, Փաշինյանի հրահանգմամբ, նրանք հայտարարեցին, որ մասնակցելու են Գյումրու ավագանու ընտրություններին:
Հասկանալի պատճառով, Գյումրիում նրանք բավարար ձայներ չունեն: Իրենց տեղը այդ ձայները պիտի հավաքի Նիկոլ Փաշինյանը, ինչպես որ դա եղավ Երևանում 2023-ին, որպեսզի դրանից հետո ապագա ՔՊ-եվրադրածոներ դաշինք կնքվի և հնարավոր լինի, արտաքին աշխարհի համար հայտարարել, որ Գյումրիում անցկացվեցին «քաղաքակիրթ դեմոկրատական ընտրություններ»:
Սակայն ինչպես ասում են, «պապը երկրորդ անգամ փլավ չի ուտում» և երևանյան ընտրությունների արդյունքների կրկնությունը Գյումրիում Փաշինյանին չի հաջողվի արձանագրել:
Նախ, 2023-ի սեպտեմբերին դեռ Արցախը ամբողջովին հանձնած չէր, և Ալիևի հետ պայմանավորված՝ այն հանձնվեց 2023-ի ավագանու ընտրություններից ուղիղ երկու օր հետո, որպեսզի Փաշինյանը քաղաքական իմաստով այդ ընտրություններում չտուժեր:
Երկրորդն այն է, որ երևանյան ընտրության արդյունքներն արդեն բոլորի համար ցույց տվեցին, թե ինչ աստիճանի դրածոատիպ են այդ «եվրո» կոչված ուժերը:
Իրականում դրանք Եվրոպայի հետ ոչ մի կապ չունեն, դրանք կազմվել են, որպեսզի աջակցեն Փաշինյանին Հայաստանը դուրս բերելու այս աշխարաքաղաքական համակարգից և տեղավորելու Թուրքիայի ազդեցության տիրույթում:
Դա արդեն Հայաստանում հասկացել են նույնիսկ դպրոցականները:
Եվ այդ իմաստով, հասկանալի է, որ Գյումրիում Նիկոլ Փաշինյանի այս հատուկ քաղաքական օպերացիան արդյունքի չի հասնի և «ՔՊ-ի Սարիկն» այդպես էլ չի ընկալվի որպես «գյումրեցիների Սարիկ»:
Ինչ վերաբերվում է այս եվրաթրքական միավորմանը, ապա նրանք առավել ևս չեն կարողանա փրկել Սարիկին, քանի որ ժամանակներն արդեն անշրջելիորեն փոխվել են՝ և՛ աշխարհում, և՛ Հայաստանում ճիշտ հակառակ քաղաքական թրենդի ալիքն է գալիս:
Ինչո՞ւ Փաշինյանը Գյումրու ընտրություններում որոշեց խաղի մեջ մտցնել նաև իր երկրորդ քաղաքական ուժին՝ «եվրադրածոներին»
Գյումրու ընտրություններում, իշխանության բոլոր հաշվարկներով, գրանցվելու է իրենց համար բացասական արդյունք:
Նույնիսկ, երբ իշխանությունը փորձի օգտագործել իր բոլոր վարչական ռեսուրսները, միևնույն է, նա չի կարողանալու միայնակ իշխանություն ձևավորել:
Սարիկ Մինասյանը կամ Նիկոլ Փաշինյանը պիտի լինեին Հայաստանի «Շարլ Դը-Գոլերը», որպեսզի կարողանային հավաքել 50%+ 1 ձայն:
Սակայն իրենք գիտեն, որ ոչ հայկական Նապոլեոնն են, ոչ էլ՝ Փաշինյանի նախկին էյֆորիան գոյություն ունի:
Հաշվի առնելով դա, իշխանության միակ հույսը պիտի լիներ այլ թիմերից անասնագողություն կատարելը, ինչպես որ կատարվեց Երևանի ավագանու ընտրություններից հետո՝ 2023 թվականին: Առանց այդ անասնագողության՝ Ավինյանը չէր կարող ընտրվել քաղաքապետի պաշտոնում:
Սակայն, նույնիսկ այդ դեպքում, իրենց գոնե անհրաժեշտ է հրապարակային դաշնակից, որի հետ ՔՊ-ն կկարողանա կնքել քաղաքական դաշինք, ինչպես որ Երևանում նույն ՔՊ-ն կնքեց Արամ Զավենիչի կուսակցության հետ:
Գյումրու «արամ զավենիչի» դերը, ըստ Փաշինյանի, պիտի կատարեն նույնանման ձևով Գյումրիի «եվրադրածոները», ինչի համար էլ այսօր, Փաշինյանի հրահանգմամբ, նրանք հայտարարեցին, որ մասնակցելու են Գյումրու ավագանու ընտրություններին:
Հասկանալի պատճառով, Գյումրիում նրանք բավարար ձայներ չունեն: Իրենց տեղը այդ ձայները պիտի հավաքի Նիկոլ Փաշինյանը, ինչպես որ դա եղավ Երևանում 2023-ին, որպեսզի դրանից հետո ապագա ՔՊ-եվրադրածոներ դաշինք կնքվի և հնարավոր լինի, արտաքին աշխարհի համար հայտարարել, որ Գյումրիում անցկացվեցին «քաղաքակիրթ դեմոկրատական ընտրություններ»:
Սակայն ինչպես ասում են, «պապը երկրորդ անգամ փլավ չի ուտում» և երևանյան ընտրությունների արդյունքների կրկնությունը Գյումրիում Փաշինյանին չի հաջողվի արձանագրել:
Նախ, 2023-ի սեպտեմբերին դեռ Արցախը ամբողջովին հանձնած չէր, և Ալիևի հետ պայմանավորված՝ այն հանձնվեց 2023-ի ավագանու ընտրություններից ուղիղ երկու օր հետո, որպեսզի Փաշինյանը քաղաքական իմաստով այդ ընտրություններում չտուժեր:
Երկրորդն այն է, որ երևանյան ընտրության արդյունքներն արդեն բոլորի համար ցույց տվեցին, թե ինչ աստիճանի դրածոատիպ են այդ «եվրո» կոչված ուժերը:
Իրականում դրանք Եվրոպայի հետ ոչ մի կապ չունեն, դրանք կազմվել են, որպեսզի աջակցեն Փաշինյանին Հայաստանը դուրս բերելու այս աշխարաքաղաքական համակարգից և տեղավորելու Թուրքիայի ազդեցության տիրույթում:
Դա արդեն Հայաստանում հասկացել են նույնիսկ դպրոցականները:
Եվ այդ իմաստով, հասկանալի է, որ Գյումրիում Նիկոլ Փաշինյանի այս հատուկ քաղաքական օպերացիան արդյունքի չի հասնի և «ՔՊ-ի Սարիկն» այդպես էլ չի ընկալվի որպես «գյումրեցիների Սարիկ»:
Ինչ վերաբերվում է այս եվրաթրքական միավորմանը, ապա նրանք առավել ևս չեն կարողանա փրկել Սարիկին, քանի որ ժամանակներն արդեն անշրջելիորեն փոխվել են՝ և՛ աշխարհում, և՛ Հայաստանում ճիշտ հակառակ քաղաքական թրենդի ալիքն է գալիս:
Սա՛ է իրականությունը:
Դավիթ Մկրտչյան
Աղբյուրը՝ Zham.am