«Նոր» Հայաստանում, երբ ինձ թվում էր, թե ամեն բան արդեն տեսել եմ, պարզվեց, որ օրվա իշխանական վերնախավը չի դադարում զարմացնել։

«Կա՛մ մոռանում եք այդ գումարները, կա՛մ սկսում ենք ձեզ ստուգել այնքան, մինչև չմոռանաք այդ գումարները»։

Իշխանության հրահանգի՞ն եք սպասում, որ թույլատրելի գոռգոռա՞ք։

Որպես լրագրող հանդես եկած այս անձն Անթիլիասից կարգալույծ եղած նախկին եկեղեցական է։

Պոպուլիզմ, որը հատում է բոլոր դիվանագիտական ինստիտուտները։

Քոնը չէ, դու քո տեղում չես, հրաժարական տուր՝ հեռացիր:

Այդպիսի պարեր ոչ թե անկախությանը նվիրված տոնահանդեսի բեմում են պարում, այլ գեյ կլուբներում:

Արդյոք այդ ահաբեկչական խումբը ինչ-որ ձևով առնչություն ունի՞ հեղափոխության ու Նիկոլ Փաշինյանի իշխանությունը բռնի ձևով զավթելու հետ:

Հիմա ես իրավունք ունե՞մ ձեզ բոլորիդ մարդկային ոչնչություն համարելու, թե՞ չէ:

Ինչո՞ւ է նա այդքան ատում ամեն ինչ ու բոլորին: Ատում է ու քանդում: Նա ատում է ինքն իրեն:

Չգիտեմ, այսպիսի արտահայտություններից հետո դեռ որքան կղեկավարեք Հայաստանը, բայց ո՛չ ես, ո՛չ դուք հավերժ չենք:

Հայաստանի վարչապետի աթոռին հայտնված մարդը բացի հանրահավաքային դատարկ ելույթներ ունենալուց ու մեր հասցեին անհիմն մեղադրանքներ հնչեցնելուց, այլ բանի ունակ չէ։

Համաշխարհային ժողովրդավարության Դանկոյին ընդունեց միայն Կալիֆոռնիայի փոխնահանգապետը, իսկ հանրահավաքին նախատեսվածից առնվազն երեք անգամ քիչ մարդ էր մասնակցում:

Նույնիսկ Խորհրդային միությունը չի կարողացել ոչնչացնել Եկեղեցին։

Բոլորը դառնում են անպաշտպան՝ իրավական կամայականությունների առաջ։

Նիկոլը ճիշտ է, հայկական պալատը ինքն իր դիլետանտիզմով վերացրել է ու թողել Պալատ N6-ը:

Իր համար կարևորը իրենց աթոռներն են, որ հանկարծ տակներից չտանեն, մնացածի հերն էլ անիծած։

Առաջարկում եմ ԱԺ քննիչ հանձնաժողով ստեղծել և պարզել նախկին և ներկա բոլոր պաշտոնյաների բանակում չծառայելու հիմքերը։