Ստուկաչները քանդում են «կարելի է-չի կարելի»-ի սահմանները, խեղում հանրային բարոյականությունը։

«Վտանգավոր չարագործ»-ին պատժել Քրեական պողոսգրքի ողջ խստությամբ։

Ինչ ծանրագույն հանցագործության համար են մեղադրում Արսեն Բաբայանին։

Կոծկել, ստել, խաբել, բայց ո՞ւմ։ Այն ժողովրդին, որի թևերով ու ոտքերով իշխանության եկա՞ք։

Հայաստանում բուծված ռուսաֆոբների խմբակի քարոզած գաղափարներն ու տեսությունները բառի բուն իմաստով սպառված են ու սնանկ:

Ի թիվս այլ սրիկաների՝ ձերբակալվեց ու գնդակահարվեց ինքը՝ Նիկոլայ Եժովը։

Նա ուղղակիորեն մեղադրում է, որ Ադրբեջանը պատերազմը համաձայնեցրել է Ռուսաստանի հետ։

Երբ սպառվի թույնը՝ մեր շարքերին ուղղվող, հենց իրենք էլ դառնալու են Բռնաբարի անսանձ օրգիաների կուրտիզաններն ու կուրտիզանուհիները։

Ժողովրդի վարչապետը ժողովրդից թաքուն 2 անգամ բարձրացնում է իր թայֆայի նախարների, փոխնախարարների աշխատավարձերը, ժողովրդից թաքուն պարգևավճարներ տրամադրում։

Արսեն Բաբայանի օրինակով ամրապնդվում է այն թեզը, որ իրավապահների մոտ ինչ-որ մի բան այն չէ: Քաղաքակական պատվեր է, ոչ ավելին:

Սփյուռքահայերը չեկան, բյուջեն էլ 3 անգամ չաճեց, արագաչափերը և կարմիր գծերը էլի նույնն են:

«Ռումինիայում կազմակերպվել է «Հայաստանի Թավշյա հեղափոխությունը» խորագրով կլոր-սեղան և ցուցահանդես»։

Այդ ընդդիմանալու հետևանքով ունեցանք ավելի անտանելի բռնապետիկ, որը պարզապես ինքնահաստատվում է՝ պետությունը կազմաքանդելով:

Ժողովուրդն էլ չտես-գյորմամիշ ընտանիքդ չէ, որ երբ ինչ ուզես` անես, ուր ուզես, կեղտոտես։

Դեռ հասկանալու կարիք կա՞, թե էս ինչ հեղափոխություն, չէ՛, էս ինչ փորձանք, չէ՛, էս ինչ տեռոր եկավ գլխներիս։

Քանի որ գտնվում ենք պատերազմական իրավիճակում, մեր անտարբերությունը կարող է պետականության կորստի պատճառ դառնալ:

«Ռեպրեսիաների մսաղացը» շատ հեշտությամբ է միացվում, բայց շատ դժվարությամբ կանգ առնում։

Պետականության նկատմամբ ահաբեկչություն իրականացրած, մարդասպան զինյալներ՝ «Սորոսի ծռերը» անպատիժ զբաղվում են քաղաքականությամբ։