Հռոմի ստատուտը վավերացնելու՝ Հայաստանի կառավարության որոշումը անբարյացակամ քայլ է, սակայն Երևանը հետևողականորեն գնում է այս կուրսով։

Իբրև իշխանություն դուք վերջացած եք, ձեր վերջը գալու է։

Այս կործանարար ընթացքը պետք է կասեցվի մեղավորների հեռացմամբ։

Լեռնային Ղարաբաղի հարցում միշտ պետք է հիշել Փաշինյանի որոշումը, որը ներկայիս իրավիճակի նախահիմքն է:

Մեր երկրների միջև հարաբերությունների զարգացումը մեր ժողովուրդների՝ Ռուսաստանի Դաշնության և Հայաստանի ընտրությունն է։ Հռոմի ստատուտի վավերացումը հակասում է սրան։

Այս իշխանությունը պատմության մեջ մնալու է Արցախը հայաթափողի խարանը ճակատին։

ՄԱԿ-ում Միրզոյանին Բայրամովը հակադարձում էր Փաշինյանի խոսքով։

ՀՀ-ն առաջին անգամ 35 տարվա պատմության մեջ չմիջամտեց Արցախի դեմ պատերազմին։

Պատմության ատրճանակը ՔՊ-ի ու նրա առաջնորդի քունքից հեռացնել այլևս չի ստացվի։

Ձեր վարած քաղաքականությունն ավելի աղետաբեր հետևանքներ է ունենալու, և դա դեռ առջևում է։

Լևոն Մնացականյանի գերեվարումի՞ց եք ուրախացել, թե՞ Ռուբեն Վարդանյանի, կամ Դավիթ Բաբայանի։

Հակառուսական քաղաքականության դրսևորումներից է Հռոմի ստատուտի վավերացման գործընթացը:

Պատասխանը, վաղ թե ուշ, դուք եք տալու։

«Հայ խորհրդարանականների որոշումը ոչնչացնում է կառուցողական և վստահելի հարաբերությունները, որոնք ձևավորվել են մեր ռուս-հայկական միջխորհրդարանական հանձնաժողովի աշխատանքների շրջանակում»։

«Մենք կխրախուսենք նրանց վերադառնալ խաղաղ բանակցություններին՝ քննարկելու և ի վերջո հանգուցալուծելու այդ հարցերը»։

Հայաստանն արտաքին քաղաքականության վեկտորի փոփոխության ուղղությամբ է շարժվում, և Ռուաստանից հակազդեցությունը սպասելի էր։ 

Մարդկանց զոհվելը կանխելու համար որոշվել է խաղաղ բնակիչներին տարհանել և տեղավորել դիտակետերում և բազային ճամբարում։

«Ադրբեջանի ներխուժումից հետո նա հասավ Գորիս՝ Հայաստան, մոտ մեկ տարվա ընթացքում առաջին և վերջին անգամ գրկեց որդուն՝ մահալով նրա գրկում»։